Print deze pagina

Uitwaaien op Cap Gris-Nez

Er was op zondagochtend 16 september 2012 rond 7u al heel wat bedrijvigheid in Bazel en Kruibeke: een 50-tal Kruinleden stonden klaar met wandelschoenen, piknik, verrekijker en fototoestel om de bustocht naar Cap Gris-Nez in Frankrijk aan te vatten. De weerman had mooi nazomerweer beloofd, dus de verwachtingen waren gespannen. Tijdens de 2,5u durende rit werd er, ondanks het vroege uur, gezellig gekeuveld op de bus. Onze voorzitter gaf ook enige informatie omtrent de aankomst, de wandelingen, de piknik en het avondmaal aan de Cap.
Bij aankomst kregen we een tas koffie of thee samen met een echte Franse croissant aangeboden in "Au vent du Nord", één van de 2 cafeetjes of "brasseries" die Audinghen rijk is. Dat smaakte (naar meer)! Daarna ging de wandeling van start: eerst naar Cap Gris-Nez, waar de mantelmeeuwen en zeemeeuwen op de inlandse wind boven onze hoofden zweefden. Onderaan de rotsen konden nog meer zilvermeeuwen, mantelmeeuwen, een aalscholver en een jonge jan-van-gent waargenomen worden. Enkele graspiepers kwamen heel dichtbij zitten op de paaltjes van de omheiningen. De "vogelmannen" hoefden niet mee te gaan wandelen en mochten heel de ochtend blijven kijken, maar ze verkozen toch mee te stappen langs het pad bovenop de kliffen. Het wandelpad voerde de wandelaars langs adembenemende uitzichten op de rotsen beneden, de weilanden en akkers met bunkers terug naar het dorp. Deze keer waren het niet de "vogelmannen" die achter bleven maar wel de "plantenvrouwen", onderweg stonden namelijk heel wat plantjes die we hier niet zo direct tegenkomen: kromhals, blaassilene en dubbelkelk. Enkele grijze zeehonden (zie foto van Jan Van grimbergen) in de zee beneden aan de rotsen trokken ook de aandacht: grote dieren met een grote zware kop en lange snuit, enkel met hun kop boven water, kwamen die kleurige stipjes daar boven op de rotsen even bekijken. Ze lieten zich goed zien, de wandelaars genoten van het schouwspel! De tocht ging verder langs enkele uitzichtpunten tot zelfs aan een minuscuul keienstrandje, waar de golven zand en gruis eerst wegspoelden om het daarna met geweld terug te gooien. De "white cliffs of Dover" waren helaas op deze wandeling zeer moeilijk te onderscheiden van het grijze wolkendeken dat nog over het Kanaal, Engeland en Frankrijk lag.
Na de piknik startten we terug voor de tweede wandeling, deze keer het binnenland in, met een grote boog om Audinghen. En bij het bestijgen van een kleine helling kwamen daar warempel de "white cliffs of Dover" te voorschijn, ver in zee, badend in het zonlicht! Het glooiende landschap, de meidoornhagen, roodgekleurd door de vruchten, de weidsheid en uitgestrektheid van de akkers liet je even vergeten dat Vlaanderen een dicht opeengepakt en dichtbevolkt gebied is waar we 's avonds terug naar toe moesten. De zon kwam er nu ook boven Audinghen door en kleurde de meidoornhagen nog roder. Enkele buizerden lieten zich opmerken toen één van hen met een konijn aan de haal ging, en zat er ook geen ruigpootbuizerd tussen? Op het dak van een schuur zaten wel 50 spreeuwen, netjes op pikafstand. ook hier onderweg, weer allerlei nog niet gekende plantjes met o.a. stinkende ballote.
En dan waren we plots terug in het dorp. Onze plaatsen waren gereserveerd in Brasserie "Chez Monique" om mosselen of "pot je vleesh" te eten. En dat smaakte na die lange mooie wandeling!

Zeehonden kijken op Cap Gris-Nez - Foto: V. Heyman