Print deze pagina

Dat was Zammelen en Munsterbos!

Zondag 19 juni: het weer is nogal wisselvallig. Toch vertrekken we om 8u30 met 10 moedige wandelaars naar het verre Limburg voor de landschapswandelingen in Zammelen en Munsterbos. Zammelen is echt een gehuchtje: een kerkje en enkele huizen er rond, geen café te bespeuren! Er zijn een drietal wandelingen uitgestippeld door het Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren. We volgen de “rode”, 8km lange wandeling. Die voert ons langs kronkelende paadjes, heuveltjes, oude hoogstamboomgaarden, zachte hooilanden, echte holle wegen (foto hiernaast V. Heyman), appelen- en perenplantages via het dorpje Jesseren en het natuurgebied Zammelen (eigendom Natuurpunt) terug naar ons beginpunt. De dreigende wolken houden zich in. Onderweg aan het oude stationnetje van Jesseren zien we reusachtige, met paarse bloemen getooide wegdistels. In een boomgaard kunnen we een koppeltje grauwe vliegenvanger gadeslaan, terwijl ze om beurten van de grond een vliegje gaan pikken. In de lucht vechten enkele buizerds tegen de felle wind. En onderweg horen we wel 4 geelgorzen hun lied aanheffen, hij is hier dus nog aanwezig! Aan een afgelegen kersenboomgaard, roept een fietser, blijkbaar de eigenaar, dat we gratis kersen mogen plukken (zie foto hieronder V.Heyman) ... Dat hoeft geen tweemaal gezegd te worden! We doen ons tegoed aan de donkerrode zoete kersen. Onze honger is alvast voor een tijdje gestild!
Van Zammelen begeven we ons naar Munsterbilzen, eerst voor onze piknik in de nabijgelegen Remise en om daarna het Munsterbos te verkennen. Aan de Remise worden we al direct verwelkomd door een boomklevertje en een grauwe vliegenvanger die zijn nest met 4 jongen komt bevoorraden. Het nestje ligt zowaar op ooghoogte op een muurtje onder een afdakje...
Tijdens onze piknik kunnen de wolken het water niet langer ophouden en laten even alles lopen. We vluchten de Remise binnen en drinken er nog ene in afwachting van de volgende opklaring.
Dan vatten we onze wandeling in Munsterbos aan. Het is hier een totaal ander landschap, een echt gevarieerd bos! We wandelen door afwisselend oud eikenbos, een berkenbroekbos gevoed door de Bezoensbeek, Molenbeek en Munsterbeek, door een beukenbos en een naaldbos. De nachtzwaluw zou hier nog broeden. Goudhaantjes laten zich horen. En op een open plek in het bos laat een wespendief even bewonderen zich in de lucht . De brede wespenorchis staat her en der verspreid in het bos. Rond half zes zijn we terug aan de auto... moe maar tevreden. De wolken kunnen zich ook nu niet langer inhouden en in de plensbui rijden we terug richting Kruibeke.