Print deze pagina

Wandeling in de Fagne 2001

Na een busreisje van 3 km diende de bus reeds ontruimd te worden.

In Bazel stond er ons nl een fotograaf van het Vrije Waasland op te wachten. Met een "cheese" op de mond van de 50 deelnemers vertrokken we uiteindelijk richting Walcourt.

Het weer was droog, doch onderweg kwakkelde het regelmatig. In de schaduw van de kathedraal van de Zwarte Madonna gebruikten we de weldoende gratis koffie in een authentiek en pittoresk hotelletje. Daarna rond 10 h trokken we de laarzen en wandelschoenen aan.

De tocht ging langs stille wegen, door weidse glooiingen en langs immense houtkanten. De omgeving deed niets Belgisch aan. Er was geen lintbebouwing…de rokende fabrieken ontbraken. In de plaats daarvan liepen we langs "modderige" bospaadjes, eindeloze bosranden, waaruit we elk ogenblik een ree of vos verwachtten. Misschien was de groep te groot of het tijdstip verkeerd, we zagen ze niet,…doch de spanning bleef.

Enkele Buizerds, een Roek zorgden voor een natuurlijke afwisseling.

Op klokslag 12 h zagen we de bus in Bossut-le-Walcourt met onze langverwachtte boterhammen. Gezonde buitenlucht en beweging scherpt eenmaal de honger aan.

Na ongeveer een uurtje en de onvolprezen Super de Fagne gingen we terug op stap. Ongeveer hetzelfde senario bood zich aan. De stilte, de prachtige houtkanten met rijpe Sleedoornpruimen, vol rode meidoornbessen en roze bottels… een zaligheid voor de echte natuurliefhebber. Deze streek biedt nog het beeld van kleinschaligheid van de vorige eeuw, rond 1900.

In de afwisselende bossen werd jacht gemaakt op allerlei soorten paddestoelen. We determineerden plaatjes zwammen zoals Purperrode Russulla, enkele amanieten, boleten, het Rode kool zwammetje, een fopzwam, enkele mycena's, elfenbankjes en vooral de prachtige rode Vliegenzwam. De Aardappelbovist werd promt gedeeld. Het zwarte onrijpe sporepoeder werd vroeger gebruikt als schoensmeer en…. Sommige beenhouwers gebruikten deze licht giftige smurrie in truffelpastei. Ge moet iets doen om rond te komen. In de open ruimte konden we genieten van Sperwer, Boom- en Torenval en Gele kwik. Ook de Sijsjes waren op trek.

Langs enkele kabbelende beken en riviertjes kwamen we uiteindelijk aan het stuwmeer van Plate de Taille. Van de weg vonden we nog een volwassen Wilde Appelboom van meer dan 5 meter hoogte, een uniek stukje natuurnostalgie.

Aan het meer vonden we de bus die ons prompt, na het wisselen van onze slijkschoen naar een veel te drukke brouwerij van de Super de Fagne bracht.

We reden dan maar voort naar Nimes, ons nog bekend van toen, voor een weldoende pannekoek of Super de Fagne.

En het weer? Dat kost Marieke een H.Mis voor het paterke van het klooster, gewoon stralend dus!!!!!

Het was, wat mij betreft, een zalige dagtrip.

Voor alle leden, uitkijken naar de volgende reis.