Print deze pagina

Een gevederde dictator

Nogal wat vogeltjes komen in de winter het voedsel, dat ik voor hen klaarzet, in mijn tuin opeten. Dat gaat van de gewone huismussen, merels, heggemussen, enz. tot houtduiven en soms een ekster, van allerlei pluimage dus. Eind november hoorde ik 's morgens al een vogeltje luidruchtig bezig in de tuin. Het was nog niet het moment om al aan de paartijd te beginnen denken, ik vond het zeer vreemd. De volgende ochtenden hoorde ik steeds weer het vogeltje bezig. Een paar dagen later was ik thuis overdag en moest ik in de tuin zijn. Er was geen enkele vogel in de tuin te bespeuren, behalve... een roodborstje. Gewoonlijk gaat ook hij vliegen van het moment dat de deur opengaat, maar nu niet. Hij wipte van struik tot struik met veel krakeel. Blijkbaar was het beestje ergens zeer ontevreden over! En toen zag ik waarom: ik had in het voorjaar een spiegel geplaatst om het mezenkastje in de gaten te kunnen houden. Het roodborstje had zijn spiegelbeeld gezien en dat voor een concurrent aanzien! Die moest en zou hij wegjagen! Alle middelen waren blijkbaar goed: zitten zingen, tegen de spiegel opvliegen, in de tuin kamperen. Maar helaas wou die indringer niet weg! Na een hoop foto's genomen te hebben, heb ik de gestresseerde roodborst zijn zin gegeven en de spiegel weggenomen... De rust keerde terug in de tuin...

Links de indringer en rechts het roodborstje (of omgekeerd?...) - Foto: Veerle Heyman