Print deze pagina

Groen Filosofie

Wijze spreuken van onze huisfilosoof Roger Caluwé:
Wie de bomen vreest, moet uit het bos blijven.

Geen rijker loon, dan eigen schoon.

Wie al te laat is opgestaan, moet heel de dag op een drafje gaan.

Vliegt de zwaluw laag, verwacht een regenvlaag.

Waar de taart is verbrand, strooit men de meeste suiker.

Het is in huis een groot verdriet, als 't hennetje kraait en 't haantje niet.

Het is te laat geroerd, als de pap is aangebrand.

Wie kaatst, moet de bal verwachten.

Wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook aan een ander niet.

Onweer in mei, gras in de wei.

 

Een gedicht van de hand van Roger Caluwé:

Regen, regen, plassende regen
Zelfs dit hield ons niet tegen
Die verdomde weergoden konden vertrekken
De Kruinleden besloten te vertrekken
Voor ons gepland bezoek
Aan het lieflijk dorpje Vlassenbroek
Onze gids was Jan Van Belle
Waw ! Wat kon die man vertelle
Over de Schelde, schorren en slikken
Hoe wilgen opslag, 't riet kon verstikken
Hoe door het ringen van bomen
De spechten aan hun voedsel komen
Over het grondwaterpeil en sluizen
Over kastjes voor vleermuizen
Hij durfde ook te klagen, omdat hij niet kon verdragen
Dat rijke pieten, daar nog veel komen schieten
Op alles wat komt te bewegen
En de reglementen aan hun laars vegen
Nog viel de regen met bakken uit de lucht
Door onze belangstelling, voelde de brave man zich opgelucht
Bedankt Jan, maar laat ons nu maar gaan zoeken
Naar een trappist of koffie met lekkere pannenkoeken.