Print deze pagina

Hertenbronsttocht 2006

Zaterdagochtend 16 september 2006 om 8u30 vertrokken we met zes Kruiners (Veerle en Patrick, Gilbert, Erik en Cyriel en natuurlijk ikzelf) vol verwachting richting Hoge Venen. We zouden een vogelwandeling van een 6tal km maken, naar visarenden gaan kijken, en tegen de schemering naar de hertenbronst gaan zien. Vooral dat laatste zou spectaculair zijn. Na een tweetal uren rijden kwamen we in de Hoge Venen aan, meer precies aan het chalet van de Natuurvrienden in Wanne, Trois-Ponts. Daar kwamen we even op onze positieven van de lange rit met een warme drank. Daarna vertrokken we het bos in om vogels te kijken en te luisteren. De vogels lieten het een beetje afweten, vooral de notenkraker die men ons beloofd had te zullen zien. Een tweetal tapuiten zaten op de weidepaaltjes. De paddenstoelen ontbraken niet, in tegenstelling tot de vogels: koraalzwammetjes, boleten, plaatjeszwammen in alle maten. Terug aan het chalet konden we buiten piknikken want het was zalig warm weer.

Daarna vertrokken we naar Recht voor de visarenden. Het werd een beetje zoeken want de preciese plaats was niet gekend. Maar uiteindelijk konden we de vogels toch waarnemen. We hadden verwacht hen aan te treffen boven de grote plas water in Recht maar ze hadden een voorkeur voor een reeks kleine onooglijke plassen die blijkbaar bevolkt waren met mooie grote forellen. De visarenden kwamen één voor één al biddend boven de putten hangen, doken naar beneden en vlogen weg met een zilveren vis, die bijna zo groot was als de vogel zelf, richting bos. Daar hielden zij waarschijnlijk hun piknik en na de visvangst zagen we hen niet weer. Daar was niet van te verschieten na zo een maaltijd! Het was reeds rond 17u en dus hoog tijd voor de herten. Daar moesten we voor naar de Baraque Fraiture rijden en in een bosje achter een houtwand moesten we nu stil wachten op de dieren. Het duurde toch wel een hele tijd eer de eerste kudde zich liet zien, maar ‘t was de moeite: een pracht van een bok met een reuzegewei leidde de kudde naar de weiden. Het duurde echter niet lang want ze vingen blijkbaar toch geluid op vanuit onze schuilplaats en trokken terug het bos in. Niet lang daarna echter kwam een tweede kudde, eveneens vergezeld van een bok met een “16pins” gewei. De eerste dieren die we zagen waren de jonge bokken die door de leider opgejaagd werden, daarna kwamen de hindes rustig het grasland op. De bok leidde de dieren tot helemaal voorbij onze schuilplaats zodat we ze lange tijd goed konden bekijken. Ondertussen was er ook een bok zonder kudde opgedaagd en iedereen fluisterde reeds “ nu gaan het spel beginnen” … maar nee, de twee mannetjesputters hadden er blijkbaar nog geen zin in en de eenzaat hield het bij wat schijngevechten tegen het gras, enkele malen burlen (of brullen) en trok dan verder. De andere bok gaf geen krimp en bleef zijn kudde in het oog houden. De hindes werden direct tot de orde geroepen indien ze wat te ver afdwaalden. Het werd al donker en de dieren waren nog steeds aan het grazen op de weiden. Maar vermits we nog niet gegeten hadden en we nog een lange trip voor de boeg hadden lieten we de herten rustig verder doen en gingen we in de nabijgelegen frituur onze knorrende magen vullen. Het einde van een mooi gevulde en spectaculaire dag!