Print deze pagina

Impressies uit Kanne 2006

Rupelmonde, Bazel, Kruibeke, de ophaaltour was rond en iedereen de bus ingestapt.

En we reden met z'n allen naar Cannes.....NEEN, neen, da's wat te ver voor 1 dag. We houden het bij KANNE, een schattig dorpje gelegen aan de Belgisch-Nederlandse grens, even onder Maastricht (NL) en boven Eben-Emael en Eben (B)

's Morgens was het nog wat frisjes maar gisteren hadden we in een rappeke nog een schietgebedje afgevuurd naar hierboven en 't heeft opgebracht......Goed weer voor de rest van de dag.

Na een eerste stop hadden we al een Limburgse vlaai binnen, maar het doel van de reis was niet smikkelen en smullen maar stappen-kijken-turen-klimmen-speuren-zweten-puffen-en uitblazen..oef..amai.
In de voormiddag was het nog te doen, na ons vertrek langs het kasteel van Neercanne (NL) en via 't brugske over de Jeker.

De vogelmannen ..... (ge weet wel, die in elke boom of struik ne vogel zoeken ..en vinden...de lucht afspieren met de verrekijker en ze steevast zien vliegen...de vogels die wíj niet zien bedoel ik. maar 't zijn dan ook doorwinterde vogelaars..sorry..vogelobserveerders of -als 't wat moderner mag..'birdwatchers', want tegenwoordig moet alles in t' engels of ge zijt niet van de tijd)...de vogelmannen dus, die bleven liefst aan de staart van de groep hangen, want zo konden ze hun tempo afstemmen op hun 'zoeken' naar al wat vloog. (ze hebben zelfs zilveren vogels gezien- maar dan zonder pluimen- en blinken dat die deden in de zon- en zo van die witte strepen achterlatend in de lucht....allez ge weet wel hé, ...maar dat was 's middags buiten op het terras, bij ons 'boterhammen' en 'iets' om door te spoelen. Degenen die binnen'gevlucht' of 'geWAAID' zijn hebben in ieder geval wat gemist, want onze buik doet nog zeer van 't lachen bij al die straffe annekdotes over de 'birdwatchers'.


Terwijl 'zij' naar boven tuurden, waren andere neuzen en blikken meestal op wat anders gericht; een bloemke hier, een beestje daar..alleen lag het tempo soms iets te hoog om echt 'veel' te zien.

Maar genoten hebben we..vooral 's namiddags toen de groep zich splitste in enerzijds 'rustige wandelgangers' en anderzijds 'stoere sportievelingen' die voor mekaar niet wilden onderdoen (wij laten ons toch niet kennen zeker) en de 'klim' zouden maken.

Ik waande mij op een bepaald moment in Waterloo- daar zijn ook zoveel trappen te beklimmen voor ge bij 'de leeuw' arriveert.

Maar niet getreurd, ne 'Leeuw' was er hier ook bij - tegen dat we boven aankwamen en ons tong op ons knieën hing (of lager).. het zweet van onze neus drupte en we in een laatste stuiptrekking ons hoofd nog eens oprichtten, keken we recht in zijn ogen - of één oog- dat van zijn camera....Onze afgang was vereeuwigd.

Boven stonden de anderen met pret in de ogen en een smile van hier tot ginder de bende 'zwoegers' op te wachten, en weet ge wat ze langs hun neus weg vroegen??? ."..En ...mannekens...ging het zowat??? "

Ge zou voor minder hè......Enfin, ze hadden geluk, we zijn nogal vergevingsgezind van aard....

Ondanks de uitputtingsslag hebben we toch 'le moulin de Brouckay' gevonden, waar we ons vochtgehalte terug op peil konden brengen. .(voor sommigen na zéér lang wachten, want véél volk waren ze daar blijkbaar niet gewoon.)

En de bus hebben we ook teruggevonden, of zij ons... en we zijn allen veilig terug op onze 'stek' geraakt.
Anonieme verslaggeving (naam en adres bij de redaktie gekend)