Print deze pagina

Kruinflitsen december 2011

Klapeksters in de polder!

Tijdens de najaarstrek van de vogels mogen we dikwijls zeldzame gasten ontvangen in onze polder. Dat was ook dit najaar niet anders! Van begin oktober tot halverwege november werden één of twee klapeksters opgemerkt op diverse plaatsen in de polders van Kruibeke-Bazel en Rupelmonde. Het beestje zat dikwijls midden de weiden op een eenzaam boompje, loerend naar een prooi. En vermits het een vogel is met lichtgekleurde veren, kon je ze al van ver opmerken. De klapekster is helemaal geen familie van onze eksters, maar is een zangvogel die behoort tot de familie van de klauwieren. Ze broedt in Noord Europa in berkenbossen, moerassen, heide, hoogvenen met dennenbossen. In België is het een zeldzame broedvogel. De klapekster heeft een haaksnavel en poten met scherpe nagels. Hij vangt levende prooien zoals hagedissen, veldmuizen, kleine vogels en grote insecten. Hij gedraagt zich dus als een predator. Daarnaast heeft hij de gewoonte gevangen prooien (soms nauwelijks dood) als voedselvoorraad op te prikken aan doornen of prikkeldraad. Robby De Winter was in de gelegenheid om deze zeldzaamheid te kunnen fotograferen van vrij dichtbij.

 

Grote honger!

Ga je wandelen in de polder, dan is er altijd wel één of andere merkwaardige waarneming! Zo ook vorige zondag. Ik zag in het weidevogelgebied een blauwe reiger bezig met een prooi. Hij was net iets te ver om met het blote oog te zien wat hij vast had... Door de verrekijker kon ik zien dat de prooi donker en dik was en een fijn staartje had, waarschijnlijk een muskusrat. De reiger zwierde even met het dier in zijn bek, om het in de goeie positie te krijgen. En toen verdween de rat geleidelijk in zijn bek.  De reiger had er kennelijk geen probleem mee om zo iets groot en dik naar binnen te werken... in een rekordtijd van 28 seconden! Zijn nek werd wel veel dikker, ik zag de rat gewoon zakken.... Nog voor de rat helemaal in zijn maag zat, vloog de reiger op.... je moet het maar kunnen, met zulk een brok in de keel gaan vliegen.... ik moest wel even slikken! (de reiger was net iets te ver voor goeie foto's)

Foto's:V. Heyman

Kolganzen en brandganzen in de polder

Naast de altijd aanwezige Canadese ganzen en Nijlganzen, komen er in de winter ook grauwe ganzen, kolganzen en brandganzen overwinteren. Dit weekend zag ik een drietal brandganzen tussen de Canadese ganzenzitten. Waarschijnlijk voelen ze zich door hun gelijkende verenkleed een beetje verwant met deze exoten? Ook de kolganzen zijn al van de partij, een troep van een 48-tal ganzen heeft een weide ingepalmd in het gebied. De kolganzen zijn goed te onderscheiden van de andere ganzen: ze hebben een witte bles op het rood van hun snavel, oranjerode poten en op de lichtbruine buik hebben ze in meer of mindere mate zwarte strepen. (Foto: V. Heyman)


De kleine broer van de Grote Bonte Specht


Je ziet hem niet dikwijls: de Kleine Bonte Specht... ruim 10cm kleiner dan zijn grote broer: van snavel tot staart amper 16cm en in spanwijdte van vleugelpunt tot vleugelpunt 29cm (de Grote Bonte specht meet respectievelijk 26cm en 44cm). het is dan ook de kleinste Europese specht. Het mannetje heeft zoals zijn grote broer een rode pet op, maar bij het vrouwtje ontbreekt het rood. Grote broer heeft een "rode poep", zowel mannetje als vrouwtje. Maar de "kleine" heeft dat niet. Naast de afmetingen kan je hem daar dus goed aan herkennen. Robby De Winter had geluk enkele weken geleden, hij kreeg een Kleine Bonte Specht voor de lens van zijn fototoestel aan de Rupelmondse Kreek.