Print deze pagina

Kruinflitsen juni 2011

 

Hoekenwerking

Het project Hoekenwerking in samenwerking met de Gemeenteschool De Eenhoorn werd voor het tweede jaar op rij afgerond met een deugddoend bloemetje en een diploma met de tekst "Bedankt voor wat je ons leerde, Dit vergeten we nooit!" en de naam van alle leerlingen.
Sinds het voorjaar trokken onze natuurgidsen Freddy, Gilbert en Nand op vrijdagnamiddag met vijf leerlingen naar het landschappelijk zo mooie Drie beken gebied. Onderweg werden de leerlingen wegwijs gemaakt in de natuur en interessante heemkundige aspecten die zij op hun weg ontmoetten. Libellen, kikkervisjes, bloem onderdelen, meanderen, bolle akkers, buizerds, de paradijsput en kaartlezen, maar vooral leren kijken werd de belangrijkste opgave. Hun interesse en hun verwondering is voor onze gidsen de mooiste beloning. Bij leven en welzijn: Freddy, Gilbert en Nand staan volgend schooljaar natuurlijk weer paraat.

Onze jongste natuurspeurders van het 5de leerjaar van basisschool De Eenhoorn ontmoeten de grootste speurder van Vlaanderen, Witse, tijdens een natuurwandeling in het valleigebied van de 3 Beken op 29 april.- Foto: Freddy Moorthamer


Een nieuw groentje!

Midden mei was dit jaar het ogenblik dat heel wat jonge vogeltjes het nest verlieten en dan valt er altijd wel iets te beleven, zelfs in je tuin. Zo hoorde ik thuis een eentonig onbekend gepiep. Uiteindelijk bleek dit een net uitgevlogen Groenvink (of officieel Groenling) kuikentje te zijn die midden, open en bloot, op een takje om voedsel bedelde. Het plezierige was dat de ouder, als het kwam voeren, dit piepjong ding telkens opnieuw achter de bladeren duwde om het onervaren jong aan mijn zicht te onttrekken.
Nand



Een nieuwe roofvogel of een gelegenheidsdief?


In onze kersenboom hangt al jaren een mezen nestkastje. Omdat elk jaar opnieuw de invliegopening bewerkt wordt door de nieuwe bewoners is deze opening heel wat groter geworden. Gebaseerd op het geluid moeten de jonge meesjes reeds behoorlijk ontwikkeld geweest zijn. Op een bepaald ogenblik hoorde ik de oudervogels en de merels luid panikeren. Ik liep snel naar het nestkastje denkend dat een ekster probeerde in te breken. Ik dacht eerst dat ik het niet goed zag: een grote bonte specht  sleurde een mezenkuikentje uit het nestkastje en vloog er mee weg. Moest ik het zelf niet gezien hebben, ik zou het waarschijnlijk niet geloofd hebben. Ik heb nog nooit gehoord of gelezen dat de grote bonte specht zo een agressieve vogel was. Eigenaardig is ook, dat de specht niet meer terug is gekomen en de andere meesjes met veel gepiep zijn uit gevlogen. Ja,  de natuur heeft nog elke dag zijn verrassingen. Wij blijven ons verbazen... (Foto: Grote Bonte specht aan zijn nest - V. Heyman)


Solitaire bijen verkiezen Velux


Ergens in de tweede helft van april vloog een gasballon over Rupelmonde en over ons huis. Ik wou er een foto van maken en trok één van onze dakramen open... dat was even schrikken: er vielen stenen van tussen het raam! ik zat onder het stof... Wat was er gebeurd? een solitaire bij, waarschijnlijk de rosse metselbij had ons Velux dakraam uitverkoren om er een hele batterij nestjes voor haar larven te metselen. Larfjes en stuifmeel waren reeds aanwezig. Het hele broedsel lag tegen de grond. Ik heb het opgeveegd en alles in een oud nestkastje buiten in de tuin gekieperd. Enkele dagen nadien leefden de larfjes nog, maar na een week was alles verdwenen, waarschijnlijk waren ze de maaltijd van een of andere vogel geworden. (Foto: bijenbroed tussen de Velux - V. Heyman)


Een mooie zwam!


Nog in die tweede helft van april kwam Roger Caluwé bij mij op een ochtend met de boodschap dat hij een mooie zwam had gezien aan zijn  garage. Hij kon hem niet op naam brengen. Ik grabbelde vlug mijn fototoestel en de paddenstoelengids bijeen en ging mee naar de zwam kijken.
Het was inderdaad een mooi exemplaar. Bij nader onderzoek bleek het om een buisjeszwam te gaan en wel om de zadelzwam, die groeit op dood hout ergens tussen april en juni. De paddenstoel stond op een oude vlierstruik die reeds jaren terug afgezaagd was. Zelfs als het hout morsdood is zit er nog leven in! (Foto: Zadelzwam - V. Heyman)

 

Van waterrallen en reeën en nog veel meer...


Wat je op een avondje vogelmonitoring niet allemaal kan tegenkomen in het GOG! De ploeg vogelmonitoring waaronder Nand, Gilbert, Peter, Dirk, Erik en Pat hadden op één van de avonden in mei enkele uitzonderlijke ontmoetingen. Aan de nieuwe bedding van de Barbierbeek zaten een Kleine Zilverreiger, een honderdtal Bosruiters, Kemphanen in broedkleed, meer dan 10 Groenpootruiters, enkele Zomertalingen en nog minstens 2 Steltkluten. Terwijl ze stonden te genieten van al dit moois begon de Waterral te roepen... Onderweg aan de Kemphoekstraat werden ze verrast door een prachtige Ijsvogel en een Blauwborst. In de Zandgaanweg in Rupelmonde hoorden ze reeën blaffen, jawel, ook die beesten schijnen te blaffen, een beetje zoals een grote hond! En dan plots waren 2 reeën te zien aan de bosrand, door de telescoop een prachtig zicht! En de reebok, die zijn geblaf liet horen dook ook nog op uit het struikgewas!
Ondertussen was het beginnen schemeren en werd de terugweg aangevat. In de Lange Gaanweg liet een vos zich nog eens goed bekijken, blijkbaar won de nieuwsgierigheid het van de schrik voor die tweevoeters... En aan het Schouthetehof liet een jonge bosuil zijn ijzingwekkende roep horen... die spontaan werd beantwoord door een tweede bosuil in het bos... een avond om nooit te vergeten!
Gilbert

En nogmaals de rosse schelm!


Op de vrijdag na O.L.H. Hemelvaart trekken ik en  mijn echtgenoot 's ochtends de polder in. We gaan naar de Rupelmondse Kreek, daar is altijd wel iets te beleven! Er zitten veel kleine zangvogeltjes, libellen, waterjuffers, vlinders, een zee van bloemen... een waar paradijs voor een amateur-fotograaf. We lopen langs de weide waarop nog een aantal stapels hakhout liggen en plots horen we gekef op de weide, ongeveer een tweetal meter van ons verwijderd... een loslopende hond? Nee, een mooie rosse pels loopt ons gewoon voorbij  naar de andere weide! De vos merkt ons niet eens op! Merkwaardig! We hebben al dikwijls een vos gezien, maar nog geen keffende! We  blijven daar wat rondhangen in de hoop dat het beest terug komt... en inderdaad plots zien we hem in de verte zijn kop boven het gras steken en nieuwsgierig naar onze richting zitten kijken. Dan gaat hij weg. We verwijderen ons ook een beetje achter de meidoornhagen en na een paar minuten gaan we nog eens loeren... loopt die vos daar nu weer zeker! Nu veel dichterbij aan de houtstapel! Straf! We verliezen hem uit het oog in het hoge gras. We stappen terug naar onze eerste waarnemingsplaats, niks te zien, we lopen een eindje verder, komen terug en... daar staat hij weer! Deze keer met een fazant in zijn bek! Was me dat een ontmoeting! (Foto: De nieuwsgierige en keffende vos - V. Heyman)


Nog meer jong geweld!


Tijdens hun inventarisronde in het GOG stuitte de plantengroep op zeer aangename verrassing: een nestje kieviten! De ouders waren helemaal niet akkoord dat het groepje tweevoeters zo dicht bij hun nestje kwam en maakten heel wat kabaal. De kuikentjes trokken er zich niet veel van aan en lieten zich gewillig fotograferen. Naast 2 jongen lagen er ook nog 2 eieren in het nest. Enkele foto's werden vlug gemaakt, Freddy moest daarvoor wel door de knieën gaan om de donsballetjes op de foto te krijgen. Maar het was de moeite waard!

De kievitkuikentjes - Foto: Freddy Moorthamer