Print deze pagina

Vroegochtendwandeling 2004

Omgeving Argex-kleiputten en domein Fort van Kruibeke


1 mei om 7h, een mooie morgen duikt op uit de mist. Een 50-tal enthousiaste wandelaars, klein en groot, jong en oud staan paraat. In twee groepen onder leiding van Nand en Gilbert trekken we de Haagstraat in.

De frisse mistlagen herbergen steevast vogelzang. Boven op het topje van een meidoorn zingt een Grasmus uit volle borst, in de rug worden we belaagd door de tsjiftsjaf, zwartkop en de groene specht en natuurlijk het rollertje van de winterkoning.Juist voor de hoogstamboomgaard slaan we rechts af richting kleiputten.

We lopen tussen jonge bosjes. Hier kan de Fitis dus niet uitblijven en weldra stijgt zijn liedje met het typisch neergaand melancholisch einde boven de mistlagen uit.

De tsjiftsjaf komt open en bloot boven onze hoofden zijn liedje uitkwelen al wou hij laten zien dat hij als twee druppels water op de Fitis lijkt. Dikwijls kan in het veld alleen de zang de oplossing brengen.

Aan de put gekomen blijkt dat het Kruin bestuur al de mist en lage wolken in de kleigroeve heeft gedumpt, een kwestie van de zon een kans te geven en de zichtbaarheid optimaal te garanderen voor de rest van de wandeling. En…het heeft geholpen, twee boomvalken cirkelen weldra in de blauw kleurende lucht, een vrouwtje tapuit laat zich bewonderen op de naburige akker. In de verte horen we de Buizerd. Ondertussen kwelen tientallen grasmussen en zwartkoppen vanuit elk struikje of bosje.

In het fort aangekomen worden we begroet door een vriendelijke "chef". Zijn relaas wordt wat abrupt gedwarsboomd door een prachtige vergelijkende zang van Tuinfluiter en Zwartkop.

Rond het fort wandelend langs de vochtige omwalling valt eveneens de grote variëteit aan planten op. Onze vertrappende voetstappen doen het pad geuren naar een opdringerige maar frisse geur van kraailook. De lokale sperwer komt een demonstratie geven. We stappen een rolhouten trap op. Boven op het fortgewelf worden we meer dan aangenaam verrast door zingende braamsluiper en de ie-tie-tie…van de gekraagde roodstaart. Onze monden vallen open. Daar boven op een tak zit hij in vol ornaat te pronken in de zon. Deze laatste, voor onze gemeente wel zeer zeldzame soort, hadden we zeker niet in onze contreien verwacht.
Via een heus hindernissen parcours belanden we terug op de begane grond. Een tweede braamsluiper en gekraagde roodstaart laten zich permanent horen. Wat is dit een kei van een "natuurpark"!

Op de terugweg, via ons eerste aangeplant bosje en de parkaanplant van de gemeente bereiken we de servitudeweg. Deze brengt ons terug naar de haagstraat via onze recentst aangeplante hagen in ons natuurverbindingsgebied. Een blauwborstzang en enkele gierzwaluwen vergezellen ons. Terug aan de boomgaard wordt door Erik de steenuil opgemerkt. De laatste verdween echter te snel uit ons gezichtsveld.

Na een laatste blik over ons Voeren-achtig landschap met zijn fris groeiende haagkant linten krijgen de meeste wandelaars een vreselijke ontbijtdrang. Het is tijd voor de gids op af te sluiten.

De wandeling, de vogels en het lekkere ontbijt zijn voor mij een echte 1 mei knaller.

Uw gids, Gilbert