Print deze pagina

Wandeling tussen d'Hoppe en Bos Ter Rijst 2008

Bazel, zondagochtend 12 oktober 2008, 8u15: het is mistig en grijs, maar droog. De weersvoorspellingen waren echter zeer optimistisch: het zou een zonnige dag worden! De Kruin wandeltocht gaat dit jaar over de taalgrens heen, via het Parc National du Pays des Collines naar de Vlaamse Ardennen. We starten de wandeltocht in d'Hoppe of La Houppe na een warme kop koffie of thee, zoals gebruikelijk aangeboden door Kruin in het plaatselijk café. Alhoewel we onderweg in de bus de zon reeds door de mist zagen priemen blijven de nevelbanken toch nog hardnekkig hangen.

We gaan in d'Hoppe al meteen het bos in, het is de noordelijke beboste flank van de Pottelberg. We lopen door modderige holle wegen, onder majestueuze beuken en langs tamme kastanjebomen. De vele paddenstoelen, de geur van de herfst, de afgevallen bladeren en kastanjes herinneren er ons aan dat het reeds oktober is en prikkelen al onze zintuigen. De vele spinnenwebben, behangen met duizenden fijne dauwdruppeltjes flonkeren in het schaarse zonlicht, mooi is dat en zeker een foto waard! Na het bos komen weilanden afgewisseld met kleine bospartijen. Maar de weidse uitzichten blijven verstoken door de hardnekkige nevel. Pittoresque gerestaureerde hoevetjes wisselen af met nieuwbouwvilla's, het gehele landschap ademt in rust en vrede. Tegen de middag zijn we aan het punt waar de bus ons terug oppikt en ons terug naar d'Hoppe voert voor de picknick. Vermits de wandeling niet zo heel lang is blijven we iets langer dan gewoonlijk in het café hangen. De zon schijnt nu volop en het is zalig warm!  Recht tegenover het terras waar we onze boterham opgegeten hebben staan een paar boomstronken en het krioelt daar van de vuurwantsen zowel volwassen als onvolwassen diertjes. Blijkbaar koesteren ze zich ook nog in de late zomerzon! Na anderhalf uur brengt de bus ons terug op het punt van de wandeling waar we eerder gestopt waren.

Het is nu middag, de mist is volledig opgetrokken en we kunnen volledig genieten van de weidse uitzichten op de Vlaamse Ardennen. De paden voeren ons langs de zacht glooiende hellingen naar Bos ter Rijst. De uitbundige herfstkleuren in de stralende herfstzon geven het landschap een unieke sfeer. Na Bos ter Rijst komen we aan een uitkijkpunt waar de bus ons opwacht. Ondertussen heeft de chauffeur een afspanning gevonden waar we onze dorst kunnen lessen. Het is nog zalig nagenieten op het terras van een vrij korte, maar intense en gevarieerde wandeling.