Print deze pagina

Winterwandeling 2001

30 december de voorlaatste dag van 2001. Een jaar doorweven met rampen: overstroming, aardbevingen, treinbotsingen, bosbranden, de gruwelijke aanslag op 11 september met als gevolg de oorlog in Afghanistan. De niet ophoudende moordende aanslagen in Israël en Palestina.

Om al die vreselijke gebeurtenissen even te vergeten was 'n flinke wandeling in de open natuur de ideale oplossing. En het weer? Dat was ook ideaal. Het verzamelpunt was tussen de talrijke kerstbomen op de markt van Rupelmonde, maar vandaar zijn we met auto's naar het vertrekpunt op de steenbakkerij van Steendorp gereden. Daar konden we met genoegen ruim 50 wandelaars tellen, incluis 'n aantal kinderen, om met Kruin de omgeving van het fort te gaan verkennen. Velen onder hen zullen daar waarschijnlijk nog nooit geweest zijn. Tussen de grote stapels bouwstenen vonden we het wegje dat ons naar boven zou brengen, want zoals u gelezen hebt in onze laatste nieuwsbrief, ligt het fort 27 meter hoog op de rand van de wase cuesta.

Na de eerste klimpartij zagen we de omstreden kleiputten die men zou willen opvullen met verontreinigd Scheldeslib. Maar tegen deze plannen hebben de inwoners van Steendorp unaniem verzet aangetekend, wat zeer aannemelijk is, want daar ligt een verassend groot, prachtig stuk natuur. Ook het gemeentebestuur van Temse is tegen deze plannen gekant.

Verder langs de omheining naar onze tweede, steile, glibberige klim, waarbij we elkander soms een handje toe moesten steken, kwamen we op het hoogste punt, en kon Gerry zijn taak als gids beginnen.

Boven op het fort staat een heel dichte begroeiing van o.a. wilde acasia, veel berken en eiken. In de zomer kan men er zich in de brousse wanen. Opvallend zijn de heel zware muren met de vele schietgaten. Vele vogels en diertjes hebben hier een veilige schuilplaats gevonden vermits het fort verboden gebied is. Over de historie van het fort ga ik niet uitwijden, dat heeft Gerry voor ons al gedaan, waarvoor onze dank.

Verder daarboven kregen we een panoramisch gezicht op de helling van de cuesta, het schauselbroek en de Schelde, waar het juist hoog water was.

Bij de afdaling kwamen we bij enkele percelen die door Gerry, die ook conservator is, en andere vrijwilligers beheerd worden. Van de vele planten konden we nog niet genieten, daar moeten we nog enkele maanden voor wachten.

Langs de bekende lange dreef zijn we op de hoge Scheldedijk beland en onze gids heeft daar nog verschillende percelen aangewezen die reeds door Wielewaal aangekocht werden, en ons ook de beheersplannen voor de toekomst uitgelegd. Daarbij zijn vrijwilligers altijd welkom, liet hij verstaan.

Keuvelend over koetjes en kalfjes, en genietend van het zonnetje met 'n prachtige kijk op de Schelde, met op de achtergrond het mooie gebouw van het Scheldemuseum "De Notelaar". Dit museum is een bezoekje waard en is bereikbaar met de fiets langs de Scheldedijken. Een suggestie voor 'n volgende uitstap. Bijna aan het einde van de dijk nog een prachtig vergezicht op de Schelde, Rupelmonde en de windturbines aan de monding van de Rupel, die ons met hun reuzenarmen uitwuifden tot volgend jaar.

Hopelijk heeft iedereen genoten van deze uitstap, de aanwezige kinderen hebben dat alvast, en enkele moeders zullen wel 'n onvoorzien wasje hebben moeten doen, maar dat hebben ze er vast voor over.

Heel erg bedankt voor de talrijke opkomst.

Roger Caluwe


Geschiedkundige informatie over het fort als militair domein


Het fort werd gebouwd in 1882, oorspronkelijk als bruggehoofd om de doorgang van de Duitsers langs de Schelde en Rupel te beletten. Later werd het een verdedigingsgordel rond Antwerpen De inplantingsplaats noemde gehucht "de steengelaegen", toen nog van Bazel.

Tussen 1882 en 1909 noemde het fort de Rupelmonde.
De Roomkouter, plaats waar het fort opgetrokken is en genoemd naar de familie Rooms die daar woonde.

Het fort is gebouwd op de westelijke flank van de wase cuësta en dit op een hoogte van 27m, daarbij komt nog 11 m hoge aarden wallen, wat neerkomt op 38 m boven zeewaterniveau. Vanop deze hoogte had men een goed uitzicht over de Schelde zodat men de vijand al van ver zag komen.
Op en rond het fort werd echter nooit gevochten. Later werd er een granaatstand opgericht door de Genie van Burcht, wat heel wat verstoring voor mens en dier opleverde. Dit is gelukkig verleden tijd.

Gerry Heyrman